|
ا |
48 alif fa kaf |
|
Wortstamm
Wort
|
Transkription
|
Bedeutung
|
Vorkommen
|
Anzahl |
|
أفك |
afaka |
irreführen |
|
30 |
|
أُفِكَ |
ufika
3.
Person männlich Singular Passiv Perfekt Verb |
er ist
irregeführt
worden |
51:9 |
1 |
|
تَأْفِكَنَا |
taafikanaa
2. Person männlich Singular Imperfekt Verb
mit Suffix
1. Person Plural Objektpronomen |
du lässt uns
irreführen |
46:22 |
1 |
|
يُؤْفَكُ |
yuufaku
3. Person männlich Singular Passiv Imperfekt Verb |
er lässt sich
irreführen |
40:63,
51:9 |
2 |
|
تُؤْفَكُونَ |
tuufakuuna
2. Person männlich Plural Passiv Imperfekt Verb |
ihr lasst euch
irreführen |
6:95,
10:34,
35:3,
40:62 |
4 |
|
يُؤْفَكُونَ |
yuufakuuna
3. Person männlich Plural Passiv Imperfekt Verb |
sie lassen sich
irreführen |
5:75,
9:30,
29:61,
30:55,
43:87,
63:4 |
6 |
|
يَأْفِكُونَ |
yaafikuuna
3. Person männlich Plural Imperfekt Verb |
sie lassen
irreführen |
7:117,
26:45 |
2 |
|
إِفْكٌ |
ifkun
Nominativ männlich unbestimmtes Singular Substantiv |
Irreführung |
24:12,
25:4,
34:43,
46:11 |
4 |
|
ئِفْكًا |
ifkan
Akkusativ männlich unbestimmtes Singular Substantiv |
Irreführung |
29:17,
37:86 |
2 |
|
الْإِفْكِ |
al ifki
Genetivmännlich bestimmtes Singular Substantiv |
die Irreführung |
24:11 |
1 |
|
إِفْكُهُمْ |
ifkuhum
Nominativ männlich Singular Substantiv
mit Suffix
3. Person männlich Plural Possessivpronomen |
ihre Irreführung |
46:28 |
1 |
|
إِفْكِهِمْ |
ifkihim
Genetiv männlich Singular Substantiv
mit Suffix
3. Person männlich Plural Possessivpronomen |
ihre Irreführung |
37:151 |
1 |
|
أَفَّاكٍ |
affaakin
Genetiv männlich unbestimmtes Singular Substantiv |
Irreführer |
26:222,
45:7 |
2 |
|
الْمُؤْتَفِكَةَ |
al muutafikah
Akkusativ weiblich (Form 8) Singular Substantiv |
die Irregeführte |
53:53 |
1 |
|
الْمُؤْتَفِكَاتُ |
al muutafikaatu
Akkusativ weiblich (Form 8) Plural Substantiv |
die
Irregeführten |
9:70,
69:9 |
2 |