|
ف |
22 fa
ra ra |
|
Wortstamm
Wort
|
Transkription
|
Bedeutung
|
Vorkommen
|
Anzahl |
|
فرر |
farara |
fliehen, Flucht |
|
11 |
|
فَرَرْتُ |
farartu
1. Person Singular
Perfekt Verb |
ich bin geflohen |
26:21 |
1 |
|
فَرَّتْ |
farrat
3. Person weiblich
Singular Perfekt Verb |
sie ist geflohen |
74:51 |
1 |
|
فَرَرْتُم |
farartum
2. Person
männlich Plural Perfekt Verb |
ihr seid geflohen |
33:16 |
1 |
|
يَفِرُّ |
yafirru
3. Person männlich
Singular Imperfekt Verb |
er flieht |
80:34 |
1 |
|
تَفِرُّونَ |
tafirruuna
2. Person
männlich Plural Imperfekt Verb |
ihr flieht |
62:8 |
1 |
|
فَفِرُّوا |
firruu
2. Person männlich
Plural imperativ Verb |
flieht |
51:50 |
1 |
|
فِرَارًا |
firaaran
Akkusativ
männlich unbestimmtes Substantiv |
Flucht |
18:18,
33:13,
71:6 |
3 |
|
الْفِرَارُ |
al firaaru
Nominativ
männlich Singular bestimmtes Substantiv |
die Flucht |
33:16 |
1 |
|
الْمَفَرُّ |
al mafarru
Nominativ
männlich Singular bestimmtes Substantiv |
der Fluchtort |
75:10 |
1 |